Jean-Luc Godard'ın yönettiği 1960 yapımı Breathless (À bout de souffle), Fransız Yeni Dalga akımının en ikonik ve etkileyici filmlerinden biridir. Film, küçük çaplı bir dolandırıcı olan Michel Poiccard'ın (Jean-Paul Belmondo) bir polis memurunu öldürdükten sonra Paris'teki kaçışını ve Amerikalı gazetecilik öğrencisi Patricia Franchini (Jean Seberg) ile olan tutkulu, karmaşık ilişkisini anlatır. Michel, yetkililerden saklanırken aynı zamanda Patricia'yı İtalya'ya birlikte kaçmaya ikna etmeye çalışır; ancak Patricia'nın kendi iç çatışmaları ve belirsizlikleri bu kaçış planını gölgeler.

Godard'ın ilk uzun metrajlı filmi olan Breathless, sinema dilini yeniden tanımlayan cesur teknik tercihleriyle dikkat çeker. Atlamalı kurgu (jump cut), doğal ışık kullanımı, sokaklarda çekilen gerçekçi sahneler ve karakterlerin doğaçlama gibi görünen diyalogları, geleneksel anlatı yapılarını yıkarak özgün bir tarz yaratır. Jean-Paul Belmondo'nun havalı, umursamaz ve Humphrey Bogart'tan ilham alan performansı ile Jean Seberg'in naif, özgür ruhlu ve gizemli portresi, sinema tarihine kazınan karakterler ortaya çıkarır.

Breathless, sadece bir suç ve kaçış filmi değil, aynı zamanda varoluşsal sorgulamalar, aşkın doğası, yabancılaşma ve gençlik isyanı üzerine derin bir çalışmadır. Godard, film aracılığıyla Hollywood sinemasına bir saygı duruşunda bulunurken, onun kalıplarını da yıkar. Görsel yenilikleri ve felsefi alt metniyle, izleyiciyi hem sürükleyici bir hikâyenin içine çeker hem de sinemanın olanaklarını düşünmeye davet eder. Fransız Yeni Dalga'nın ruhunu en iyi yansıtan eserlerden biri olan bu filmi izlemek, sinema tarihindeki bir dönüm noktasına tanıklık etmek demektir. Akıcı anlatımı, unutulmaz karakterleri ve zamanın ötesindeki stil sahibi yapısıyla Breathless, her sinemaseverin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıttır.